BESTIA z Morza i Piachu!
BESTIA
*(Zwrotka 1)*
Na piaskach pustyni, gdzie czas się zatrzymał,
Zrodziła się siła, co świat w garści trzyma.
Z liter zakonu, z prastarych kamieni,
Wypłynął jad, co w krew się zamienił.
Obietnicą raju karmieni przez lata,
Dziś wznoszą mury, co dzielą brata od brata.
Złote cielce stopione w pociski i stal,
W ich oczach nie litość, lecz zimny, lśniący żal.
*(Refren)*
Oto Bestia, co z morza i piachu powstała,
W błękit i biel podstępnie się przybrała.
Z gwiazdą na skroni, co nie świeci, lecz pali,
W imię dawnych krzywd, nowy porządek ustali.
To nie smok z otchłani, ni potwór z legendy,
To ląd, co uświęcił swe własne zapędy.
Spójrzcie na Syjon, gdzie cień pada długi,
Tam Bestia dziś liczy swe krwawe zasługi.
*(Zwrotka 2)*
Mówią o prawie, gdy gwałcą sumienia,
Zmieniają historię w popiół i milczenia.
Każdy kamień w ruinach, każde dziecko w pyle,
To stopnie do tronu, gdzie sędzia śpi chwilę.
Wybrani przez boga, czy przez własną pychę?
Sieją pożogę, a głosy są ciche.
Świat patrzy z lękiem, bojąc się słowa,
Lecz Bestia jest tutaj – bezwzględna i nowa.
*(Mostek)*
Nie szukajcie rogów, nie szukajcie ognia,
Ona ma banki, armie i pochodnia
Prawdy fałszywej w jej ręku goreje,
Gdy kradnie nadzieję i niszczy dzieje.
Jeruzalem płacze, lecz nie nad prorokiem,
Płacze nad Bestią, co włada wyrokiem.
*(Refren)*
Oto Bestia, co z morza i piachu powstała,
W błękit i biel podstępnie się przybrała.
Z gwiazdą na skroni, co nie świeci, lecz pali,
W imię dawnych krzywd, nowy porządek ustali.
To nie smok z otchłani, ni potwór z legendy,
To ląd, co uświęcił swe własne zapędy.
Spójrzcie na Syjon, gdzie cień pada długi,
Tam Bestia dziś liczy swe krwawe zasługi.
*(Zakończenie)*
Pieczęć złamana, maska już opada,
Oto Izrael – ta wielka zagłada.
W imię przeszłości teraźniejszość dławi,
Dopóki ogień jej samej nie strawi.
(Głos wyciszający się)
Bestia... Bestia...
W błękit i biel...
W błękit i biel...